जब बत्ती बल्छकतै टाढा त्यो गाउँमाअनि कुखुरा बास्छचोकको त्यो चिया पसलमासमाचार सुनिन्छखेतीको विद्यावारिधिसमय समयमा फेरिँदै जान्छकुटा, कोदालाहरुले लेखिदै जान्छधैर्यतामा विभिन्न सामग्रीहरू बुनिन्छन्मीठो भोजनगुन्द्रुकको झोल अनि चामलको भातदिक्षान्त समारोह सकिन्छवर्ष सकिन्छ फेरिन्छ तरकतै टाढा त्यो गाउँमा..।

अनिदो आँखाहरू, थकित सपना खै कुन दिन यो शरीर सँगै मरेर जान्छ  रात सँगै सपनाहरू जलेर जान्छ  बिहानीपख जूनले पनि छलेर जान्छ ।  फूलको सुगन्ध, मनको खुसी   आकाशमा उड्ने रहर कसलाई हुँदैन   पीडाको गुलेली सँगै मन झरेर जान्छ  रात सँगै सपनाहरू जलेर जान्छ   बिहानीपख जूनले पनि छलेर जान्छ  । खोजू त कहाँ खोजु  अग्ला अग्ला

आँखामा निद्रा बिहानी पख निद अनि शुरू हुन्छ । किताबका पानाहरू परीक्षा अनि शुरू हुन्छ ।। जहाँ केही कुरा मतलब हुँदैन बाल्यकाल अनी शुरू हुन्छ । मन, मस्तिष्क थकित सोचमा २३ – २४ अनि शुरू हुन्छ ।। जीवनको बाटो, कहाँ कता बेचैन अनि शुरू हुन्छ। एकान्त, गुम्नाम एक्लोपन अनि शुरू हुन्छ ।। समयको अर्थ मस्तिष्कमा

चैतमासको हुरी रहेछ मनवेगले हावा आउँछ तर पानी पर्दैनकहिले यता पल्टन्छु कहिले उता पल्टन्छुरातले बाह्र बजाइसक्यो तर खै के भोके भो यार निद्रा पर्दैन मोबाइल छ, बत्ती छ , वाइफाइ छरातभर त्यसैको आडमा अल्झन्छुलाख कोसीस गर्छु मनलाई सम्झाउनतर मनको सोच मर्दैनकहिले यता पल्टन्छु कहिले उता पल्टन्छुतर खै के भो के भो यार निद्रा पर्दैन केही