न दुखेको घाउमा मलम लाउने मन छ
जीवनका आधार, ती सपनाहरु
बस्ने ठाउँमा धाउन मन छ ।

जब कुखुरा बास्छ
कतै टाढा त्यो गाउँमा
अनि बत्ती बल्छ
चोकको त्यो चिया पसलमा

अनिदो आँखाहरू, थकित सपना
खै कुन दिन यो शरीर सँगै मरेर जान्छ 
रात सँगै सपनाहरू जलेर जान्छ 
बिहानीपख जूनले पनि छलेर जान्छ ।

आँखामा निद्रा बिहानी पख निद अनि शुरू हुन्छ ।
किताबका पानाहरू परीक्षा अनि शुरू हुन्छ ।।

चैतमासको हुरी रहेछ मन
वेगले हावा आउँछ तर पानी पर्दैन
कहिले यता पल्टन्छु कहिले उता पल्टन्छु
रातले बाह्र बजाइसक्यो तर खै के भो
के भो यार निद्रा पर्दैन